Onder de kop OPINIE delen PRO-leden hun persoonlijke visie. Het is geen direct partijbeleid, maar weerspiegelt wat leden bezighoudt en draagt zo bij aan de vorming van het gezamenlijke beleid. Deze bijdrage is van de hand van Freddy Kokke, naast actief PRO-lid in de werkgroep Communicatie ook kandidaat voor de gemeenteraad.
VOX POPULO (VERVOLG)
NIEUWE PANELEN
Eerder (23.11.2025) plaatsten wij op deze website een opiniestuk over 2 verwijderde panelen in het bezoekerscentrum van de Amerikaanse begraafplaats Margraten. Na verwijdering ontstond veel commotie bij zowel Nederlanders als ook bij de nabestaanden in de Verenigde Staten. In dat opiniestuk werd o.a. gesproken over ‘museum’ (waarover straks meer). Centraal in dat opiniestuk toen stond de uitspraak van ambassadeur Popolo: ‘De tentoonstellingen in Margraten zijn er niet om een agenda te promoten die kritiek levert op Amerika’ (1).
Om niet alles te herhalen wat in de pers en op internet is gezegd wil ik twee punten belichten die geen of minder nadruk kregen: taalgebruik als politiek middel en gehoorzamen zonder feitelijke opdracht.
Eerst het nieuws: nieuw panelen
Kortgeleden (26 januari) kreeg bovenstaande een vervolg zoals uit uitvoerige berichtgeving door kranten, blogs, websites, social media blijkt (te veel om te noemen). Nieuwe panelen over de rol van Afro-Amerikaanse soldaten in WWII zijn gemaakt (zie foto hieronder). Deze werden gepresenteerd in Den Haag in de ambtswoning van ambassadeur Popolo.

Thoms Spoehr (American Battle Monuments Commission (ABMC)) zei hierover: ‘Het verschil is dat het oorspronkelijke slechts het verhaal van één eenheid beschreef, terwijl er meerdere groepen betrokken waren bij het delven van de graven (2)’.
Meerdere bronnen beschrijven hoe uit intern mailverkeer blijkt dat Charles Djou (toenmalige voorzitter van de ABMC, in april 2025 gestopt) een paneel verwijderde uit voorzorg en niet zozeer op instructie van het Witte Huis ‘om boosheid van de regering te vermijden (3). Trump had juist een van zijn vele decreten, die zijn regeringsbeleid kenmerken, ondertekend: verwijzingen naar diversiteit, gelijkheid en inclusiviteit, (DEI Diversity, equity, and inclusion) mochten niet meer (4). Opvolger van Djou, Robert Dalessandro, schreef ‘Eerlijk gezegd had het er nooit mogen zijn’ (2).
Museum? Nee, bezoekerscentrum
Spoehr benadrukt verder dat het bezoekerscentrum een herdenkingsplaats voor gesneuvelden is en géén museum, waarvan acte. Het is niet bedoeld voor ‘het oplossen van discriminatie’. In de toekomst, zo is het plan, zullen roulerend een aantal panelen met persoonlijke verhalen van gesneuvelden (ook over Afro-Amerikanen) worden getoond (2).
What’s in a name?
Wanneer je op zoek gaat naar verschillen tussen bezoekerscentrum, museum en tentoonstelling kom je op het volgende: een bezoekerscentrum is meer gericht op praktische informatie, een museum op educatie en behoud, en een tentoonstelling op het presenteren van een specifiek thema of verzameling. Er is zeker wat voor te zeggen het een bezoekerscentrum te noemen, hoewel het mij (en andere bezoekers getuige hun commentaren) meer een mix lijkt van deze drie. Het label bezoekerscentrum is voldoende reden de historische context van discriminatie voortaan weg te laten. Of het daarmee een te rechtvaardigen besluit is geweest, daarover wordt op zijn zachts gezegd verschillend gedacht. Popolo, Djou en Dalessandro vinden natuurlijk van wel. Een NIOD-historicus spreekt echter van nieuwe panelen die “polished or whitewashed” zijn (5).
Les 1 “Do not bey in advance”
Tenslotte, nog een laatste opmerking. Zoals boven gezegd verwijderde Charles Djou (ABMC) dit paneel uit voorzorg, níet op instructie van het Witte Huis, om boosheid te vermijden.
De eerste les uit het uitstekende boek van Timothy Snyder ‘On Tyranny. 20 lessons from the 20th century’ luidt: Do not obey in advance. Much of the power of authoritarianism is freely given. In times like these, individuals think ahead about what a more repressive government will want, and then start to do it without being asked. You’ve already done this, haven’t you? Stop. Anticipatory obedience teaches authorities what is possible and accelerates unfreedom (6).
Dat dit toch gebeurde kan zijn uit angst voor represailles, uit loyaliteit óf omdat je het hartgrondig met het beleid eens bent; of alle drie tegelijk!
Ik heb mijn lesje geleerd.
Freddy T. Kokke

