Onder de kop OPINIE delen PRO-leden hun persoonlijke visie. Het is geen direct partijbeleid, maar weerspiegelt wat leden bezighoudt en draagt zo bij aan de vorming van het gezamenlijke beleid. Deze bijdrage is van de hand van Lukas van der Hijden, naast actief PRO-lid ook voorzitter van de Stichting Verontruste Plateaubewoners.
Column – Meer kapot dan een bord
Er zijn dingen die je verwacht in verkiezingstijd. Discussie. Verschil van mening. Misschien zelfs een felle woordenwisseling op een dorpsplein of online. Wat je níet verwacht in Eijsden-Margraten is dat verkiezingsborden worden vernield of gestolen – doelgericht, systematisch, en opvallend selectief.
In Cadier en Keer zijn ze verdwenen of kapotgetrokken. Niet bij de supermarkt, waar camera’s hangen. Niet op die ene plek waar een bord wat hoger hing. En niet van andere partijen. Alleen van die ene progressieve club: PRO. Dat toeval bestaat niet.
Het is geen groot misdrijf in juridische zin. Het zijn “maar borden”. Karton. Hout. Wat drukwerk. Maar wie goed kijkt, ziet dat er meer kapot is dan alleen campagnemateriaal. Er is iets beschadigd in de vanzelfsprekendheid waarmee we hier samenleven. In het idee dat we het oneens kunnen zijn zonder elkaar te ondermijnen.
Het is moeilijk om geen verband te zien met de toon die de laatste jaren op ‘sociale’ media wordt aangeslagen. Waar politieke tegenstanders worden weggezet als vijanden. Waar “links” niet langer een andere overtuiging is, maar een mikpunt. Woorden hebben gevolgen. Soms beginnen ze digitaal en eindigen ze in gescheurde affiches langs de weg.
Teleurstelling overheerst. Niet boosheid – al is die begrijpelijk. Maar teleurstelling dat dit blijkbaar nodig wordt gevonden. Dat iemand de moeite neemt om in het donker op pad te gaan om een ander systematisch het zwijgen op te leggen.
Democratie is rommelig. Ze schuurt. Ze botst. Maar ze vraagt ook iets van ons: het vermogen om verschil te verdragen. Wie borden vernielt, ontwijkt het debat. Wie steelt, ontwijkt de argumenten.
Laten we hopen dat dit incident ons niet verder uit elkaar drijft, maar juist herinnert aan wat we te verliezen hebben als we respect inruilen voor rancune. In een dorp als het onze zouden ideeën met woorden moeten worden bestreden – niet met geweld tegen wat zichtbaar is.
(1 maart 2026)
NASCHRIFT AUTEUR (2 maart 2026)
Naar nu blijkt zijn er ook van andere partijen posters vernield. De ochtend van de constatering – waarop deze column is gebaseerd – was dit volgens waarneming van onze plakploeg (nog) niet het geval in Cadier en Keer .Althans zeker niet in die mate als bij PRO waarvan VRIJWEL ALLE* posters waren vernield of verdwenen en waarbij men het hele dorp heeft systematisch uitgekamd.
*behalve waar een enkele die te hoog hing en een waar een bewakingscamera in de buurt hangt (pand ALDI).